DER ZO OGENDE DIEREN. 2.S7 
den Wolf gedood hebbende .vergenoegt zigraet de over- 
winning en laat hem liggen. 
De Wolf is een vijand van alle gezelligheid en leeft 
zelfs niet in gezelfchnp van zijne gelijken; men ziet hen 
fomtijds egter in troepen by malkanderen, maar dit ge- 
fcbiedt niet in vriend fchap , maar al knorrende en hui- 
lende (want zij blaften niet, maar huilen) en enkel om 
te zaamen het een of ander groot of fterk dier , als een 
hert, eenen os of een en grootcn wagthond aantevallen; 
als dit volbragt is, keert ieder weder naar zijn eenzaam 
hol terug ; ja zelfs is de eene Wolf de vijand van den 
anderen; zij verilinden, als zij kunnen, elkanderen, en, 
als een Wolf zwaar gekwetst is, volgen de andere het 
fpoor van zijn bloed en helpen elltaêr om hem te doo- 
den en opteëeten. 
De trek, dien de natuur allen dieren heeft ingeplant, 
dat de mannetjens de wijfjens zoeken en met haar leeven, 
werkt zelfs maar eeren zeer korten tijd van het jaar op 
deeze foort van dieren; dit is in den winter; als deeze 
tijd nadert, volgen de Wolven de Wolvinnen en veg- 
ten bij die gelegenheid dikwijls fel met elkanderen. Na 
honderd dagen werpen de Wolvinnen haare jongen , vijf 
of zes, fomtijds zeven , agt , ja zelfs negen in getal; 
maar nooit minder dan drie. Zij zoeken daartoe in het 
diepst van het bosch een neft , dat zij gelijk maaken 
en met moseb beleggen, opdat haare jongen zagt liggen 
zouden; zij worden , even als de honden , blind gebo*. 
ren; de moeder zoogt hen enige weeken en begint hen 
dan vleesch te keren eeten, dat zij voor hen kaauwt ; 
eni- 
