2.88 NATUURLIJKE HISTORIE 
enigen tijd daarna brengt zij hun veldmuizen, jonge haas- 
jsns, patrijzen en ieevend gevogelte; de jonge wolfjens 
fpeelen eerst met die diertjens en dooden die vervolgens, 
waarop de moeder hen plukt, verfcheurt en onder de 
jongen uitdeelt; als zij twee maanden oud zijn,gaan zij uit het 
nest; de moeder brengt hen naar het water om hen telaaten 
drinken en geleidt hen vervolgens weder in hetzelve, of 
verfchuilt hen ergens anders, als ’er voor gevaar te vree- 
zen is. Zij volgen haar verfcheiden maanden lang tot dat 
zij fterk genoeg zijn om zelve te jaagen en de kost te zoe- 
ken. Als men de jongen uit het nest wil neemen , of hen 
nadert, wordt de Wolvin, fchoon anders nog vreesachtiger 
dan de Wolf (ge lijk de wijfjens van alledieren vreesachtiger 
dan de mannetjens zijn ) on verzaagd , fchijnt niets voor zig- 
zelve te vreezenen ontziet geen ge vaar om hen te redden: zij 
worden egter fomcijds van de andere Wolven opgevreten. 
Een Wolf is in twee of driejaaren volwasfen en leeft 
tot vijftien of wel tot twintig jaaren; als zjj oud worden, 
worden zij grijs. De Wolf is eene foort van dolheid on- 
derhevig , gelijk de Honden ; zoodanig een dolle Wolf 
tast alle menfchen en beesten, die hij ontmoet, verwoed 
aan, hetwelk van die uitwerking is dat deeze door de 
befmetting ook die ziekte krijgen; wanneer ’er zoodanig 
een Wolf loopt , koomt een geheele landftreek op de 
been om hem te dooden. 
Hoe woest en wreed nu dit rerfcheurend dier ook 
zil, kan men het, als men het jong uit het nest neemt, 
tot eenen zekeren graad tam maaken,doch nooit geheel 
tot een tam dier of huisdier ; waarom ’er in dit geval 
veel 
