204 
natuurlijke historie 
vasten rotsfteen,die door eene aardbeeving fchijnt gefplo- 
ten te zijn ; de zolder en de vloer zijn ook van (leen en 
de ingang was zeer glad, naardien bij' met ijs bezet was; 
nergens is het hoog genoeg dat een mensch regtop zon 
kunnen (laan , en het is overal flegts drie voeten breed. 
dat de Meer Putnoin bij den tast was gevorderd tot 
Jiet eind van de eerile fcbuirfle, zag hij buiten den 
kring van licht, welk zijne toorts maakte, niets dan de 
verfc'nrjklijkile duifternis en daar was eene groote ftilte 
in decze fpelonk, waarin nooit andere leevende fchep- 
fcls geweest waren dan de wilde dieren uit de wildernis. 
Hij vorderde voorzigtig voorwaarts tot aan de plaats daar 
liet hol naar de hoogte liep , en kroop langzaam op han- 
den en knieën de fchuinfte op, tot dat hij de oogen van 
de Wolvin zag flikkeren , die aan het eind van de fpe- 
ïonkzat, en, op het zien van het vuur, op de tanden 
inarileen gramfloorig begon te brullen. ZoodradeKeer 
jPutnam deeze ontdekking gedaan hadt, trok hij aan het 
touw, ten teken dat men hem moest terugtrekken; dit 
decdt het volk, dat met fmertlijken angst aan de opening 
geluifterd hadt en, bet gebrul van het dier hoorende, 
vreesde dat hun vriend in hetgrootst gevaar was,metzulk 
eenen haast dat zijn hemd over zijn hoofd getrokken 
en zijn Iighaam ilerk gefchaafd wierdt. Dit fchrikte hem 
egterniet af; hij fchikte zijn hemd weder, laadde zijnen 
fnaphaan met negen kogeltjens, nam dien in de eene hand 
gn eene toorts in de andere, en kroop dus het hol weder 
leen Jjjj nader bij de Wolvin kwam dan de eerde reis. 
