DER ZOOGENDE DIEREN. 
3°3 
wat daarvan zij, zie hier het geval, hetzij het dan met 
de gevlakte Hyena of met den Ti.gerwolf gebeurd zij. 
Op eenen tijd dat men eenen vrolijken maaltijd, niet 
verre van de ftad van de Kaap hieldt, hadt men daar een 
trompetter, die fmoor dronken was geworden, des nagts 
buiten de deur gelegd, opdat hij wat verkoelen en te eer- 
der nugteren zoude worden. Hij hadt daar niet lang ge- 
legen wanneer ’er zulk een dier voorbijkwam, dat, hem 
ziende liggen, hem op zijnen rug wierp en met hem naar 
het gebergte voortwandelde. Ondertusfchen kwam de 
Trompetter weder wat bij zigzeiven , en merkende dat 
hij dus weggefleept wierdt, vatte hij zijne trompet , die 
op zijnen rug hing , en begon alarm te blaazen , hetgeen 
het roofdier zoodanig verfchrikte, dat het hem liet leg- 
gen en wegliep, waardoor de man dit groot gevaar ont- 
fnapte en zig weder naar de gasten fpoedde. 
Men jaagt die dieren even als de voorige; men fchiet 
hen zoo als men best kan , maar rigt ’er geene geregelde 
jagt op aan; ook is het dier van geen nut na zijnen dood; 
in hun leven fchijnen de Hyenas door de Voorzienig- 
heid beftemd te zijn om het land van de lijken en kren- 
gen van andere dieren te zuiveren , welke in die warme 
landen de lugt zouden befmetten. Men brengt vrij dik- 
wijls Hyenas op de jaarmarkten in ons land ; drie jaa- 
ren geleden kon men den ge vlekten en den geftreepten 
Hyena bij elkanderen jn de Heden van Holland gasa 
üezigtigen. 
