3o8 Natuurlijke historie 
jangd heeft, loopt hij het zeer foei na, al huilende en 
blaffende; de andere Jakhalzen, die dit hooren, koomen 
alle toefchïeten en loopen al blaffende mede; wanneer nu 
de Leeuw dir geweld verneemt, vermoedt hij ligt dat ’er 
wild op het fpoor is, hij loopt ’er dus ook naar toe en, 
aishet wildgevangen is, is het ligt te denken dat de Leeuw 
maakt dat hij ’er meefter van blijft en dat hij het zelf op- 
eet: de Jakhalzen moeten dit dan van verre toezien, 
zonder mede te mogen esten; doch wanneer de Koning 
der dieren verzadigd is en henengaat , terwijl hij nog 
wat beenderen en afval o verlaat, koomen de Jakhalzen, 
als hij weg is , zig op dat overfchot vergasten. 
liet wijfjen van den Jakhals is kleiner dan het man* 
netjen; het krijgt, na eene maand dragts, van vijf tot 
agt jongen te gelijk en heeft zes of agt borden. De 
Jakhalzen van de groote foort kunnen wel mak gemaakt 
worden, maar worden egter nooit zoo tam als honden; 
zij zijn altoos gereed om te bijten ; een, welken men 
in een huis hie!dt,kon nooit afgewend worden van op 
de tafel tefpringen en alles wegteneemen wat ’er opftondf 
zij flanken afgrijslijk, ja, de plaats daar zij maar eenen 
oogenblik gelegen hebben is met dien flank befmet ; de 
kleine foort wordt egter tammer gemaakt, gelijk ik reeds 
heb aangemerkt. 
Men vindt Jakhalzen in groote menigte in geheel 
Oost lndie, in het Oosten en in Noordlijk Afrika, in 
Barbarije , aan de Kaap de Goede Hoop enz. daar het 
warmst is, zijn zij het grootst, maar men vindt gemeen- 
lijk in dezelfde landen de kleine en de groote foort. 
ik 
