JIO NATUURLIJKE HISTORIE 
De Vos heeft een hol onder den grond , waarin hij 
gemeenlijk huis vest, dat hij voor zijne fchuilplaats houdt 
en waarin hij zijne jongen opbrengt ; deeze wooning 
weet hij ruim en gemaklijk te maaken; hij kiest daar- 
toe eene goede plaats uit, op den zoom van een bosch; 
hij maakt ver fcheiden ingangen aan dit zijn hol en weet 
die op verborgen plaatfen te maaken, zoo dat men die 
niet ligt kan vinden; die onderaardfche gangen zijn met 
bogten en kromten ; fomtijds maakt hij deeze wooning 
geheel zelf onder den grond, maar veeltijds ontneemt hij 
een Das of Konijnen de hunne en jaagt hen ’er uit , ter- 
wijl hij het hol dan vergroot en voor zigzelven bekwaam 
maakt ; hij is 'er egter niet altoos in , maar houdt het 
des noods voor zijne fchuilplaats ; in dit holzithijook 
te loeren en gaat ’s nagts ter jagt op wild en klein ge- 
vogelte. Hij voedt zig gewoonlijk met alle vogelen, die 
hij kan vangen, als hoenderen, ganzen , eendvogels, pa- 
trijzen , kraaien, ook met wild, als haazen, konijnen, 
waarvan hij zeer veele, vooral jonge eet ; ook eet hij 
mollen , veldmuizen, wilde katten, lammeren, ja zelfs 
fpringhaanen , kevers , wespen , kikvorfchen , padden en 
hagedisfen, kreeften en alle foort van visch, die hij krij- 
gen kan. Hij lust oo.c gaerne weeke aard* en boom - vrug- 
ten, is vooral verlekkerd op druiven, van welke hij, 
zegt men, vet wordt; ook eet hij honig en wasch , en 
lust ook eieren , kaas en melk. 
De Vos eet niet van doode krengen van menfehen of 
dieren, maar enkel van hetgeen hij levendig vangt; hier- 
toe dient hem en zijne vlugheid en zijne listigheid , want 
dit 
