DEK. ZOOGENDE DIEREN. 315 
zij onder het wild en tam gevogelte aanrigten , als ook onj 
hunne vagten. Men vangt hen in ftrikken en vallen , 
waarin men tot aas een ftuk vleesch, een duif, of een 
anderen vogel legt; als de Vos in eenen flrik of val gevan- 
gen is, doet hij zijn best om die te breeken, en zal zelfs, 
als het wezen moet, een lid van zijn poot in den flrik 
laaten zitten, dat hij af bijt of affcheurt.om vrij te hoo- 
rnen , zoo zeer werkt de vrees op dat dier, als het zig 
van zijne vrijheid beroofd vindt. Men legt ook eena 
foort van voet - angels om hen te vangen , en in fom- 
mige landen legt men vergiftigd aas , gelijk als tegens 
de Wolven. Doch men fielt ook Vosfen jagten aan met 
fnaphaanen en honden. Daar alle de honden een tegen- 
zin hebben om op den Wolf te jaagen, jaagen zij inte- 
gendeel met veel drift en vuurigheid den Vos en zelfs 
liever dan herten en haazen. Men gebruikt daartoe das- 
honden en drijfbrakken; als hij merkt dat hij vervolgd 
wordt , begeeft hij zig naar zijn hol ; als men nu bet 
geheel nest wil uitroeijen, zendt men dashondjens met 
kromme pooten het hol in, die hem’er uit jaagen, wanneer 
de jagers hem fchieten, of terwijl de honden onderden 
grond met hen aan het vegten zijn, graaft men het hol 
yan boven op en flaat ben dood, of vat hen levendig 
met tangen; maar dit kan altoos niet gefebieden, omdat 
de holen fomtijds onder rotfen , of boomftammen zijn. 
Men gaat ook wel dus te werk. Als men het hol van den 
Vosgevonden heeft, fluit mende ingangen toe; de jager? 
plaatfen zig met hunne fnaphaanen daar omtrent, terwijl 
au» 
