DER ZOOGERDE DIEREN, 
325 
len. Men zegt dat de Leeuw het vleesch van ICemelan 
boven alle ander vleesch bemint , gelijk ook dat van 
jonge oliphantjens en dat hij , als hij dieren en men- 
fcben bij elkanderen vindt, altoos eer de dieren dan 
de menfchen zal aanvallen. Zeer heet van bloed zijnde, 
moet de Leeuw veel drinken ; ook drinkt hij zoo dik- 
wijls hij water vindt; hij leppert het water als de hon- 
den, met dat onderfcheid , dat, terwijl de tong van den 
hond zig naar boven omkrult om te lepperen, die van 
den Leeuw zig naar onderen omkrult. 
De Leeuw fchijnt het fterk daglicht niet te kunnen 
verdraagen, maar ziet, als de katten, zeerwel bij nagt ; 
de nagt is ook de tijd, dien hij waarneemt om op de 
jagt te gaan; hij heeft geenen fijnen reuk, zoo dat hij 
het wild niet op het fpoor kan volgen, maar het in het 
gezigt moet hebben , om het te vangen. Alle dieren vree- 
zen zeer de ontmoeting van den Leeuw en ontwijken 
bem zoo veel zij kunnen, waarom hij ook genoodzaakt 
is list te gebruiken ; als hij geenen zeer grooten hon- 
ger heeft, gaat hij in het een of ander digt kreupelbosch, 
aan den oever van eene rivier, of bij eene bron, daar 
de dieren koomen drinken , op den buik leggen en wagt 
daar met geduld tot eene gazelle of een hert of ander 
dier onderzijn bereik koomt ; zoo dra hij tl.it befpeurt, 
befpringt hij het met cenen zeer verren vluggen fprong 
uit zijnen fchuilhoek en fpringt zelden mis; maar mist 
hem egter zijn fprong, dan vervolgt hij het dier niet al 
loopende, maar keert, als befchaamd en fpijtig, met ee- 
nen langzaamen afgemeeten tred naar zijne fchuilplaats te* 
Y 5 rug; 
