318 NATUURLIJKE HISTORIE 
Als 'er een Leeuw in den omtrek van de legerplaats der 
reizigers koomt, is zulks, al houdt hij zig ftil, weldra 
aan de dieren te bemerken; de honden, beginnen te jan- 
ken en te huilen en kruipen van angst dïgt bij de men- 
fchen; de osfen zugten en Iteenen erbarmelijk; de paerden 
trappelen en draaien zig gints en herwaarts van ongerust- 
heid; dc fcuaapen en genen kruipen bij elkanderen; in 
kort , elk dier geeft op zijne wijze zijne vrees en doods- 
angst te kennen, waartoe hunne ingefchapen neiging, die 
natuurlijke aandrift, die hun inftinót genoemd wordt, hen 
noopt, al is het dat zij te vooren nooit eenen Leeuw ge- 
zien hebben. Enkel op de aannadering van twee Leeu- 
wen , zonder dat zij die dieren hooiden of zagen , gon- 
gen alle de osfen van eenen reiziger, die door de wil- 
dernis van Afrika trok, op den hol; maar zien de dieren 
don Leeuw in zijne toornigheid, dan worden zij veelal 
van zulk eenen angst en fchrik bevangen , dat zij ver- 
gseten te viugten en zig te verdedigen, uitgezonderd die 
groote dieren, welke in ftaac zijn hem bec hoofd te bie- 
den; deeze zijn de Buffels, de volwasfen Oüphanten, 
de Rhinoceros , de Tijger en het Rivierpaerd , fchoon 
zij egter dikwijls door den Leeuw overwonnen worden. 
Als de Leeuw des nagts zijn gebrul Iaat hooren , kan 
men niet onderfcheiden van waar het gelnid koomt ; dit 
koomt daarvandaan, dat hij al brullende zijnen muil kort 
aan den grond houdt, waardoor het gebrul als uit de aar- 
de febijnt optekoomen. Dit misleidt de dieren. Terwijl 
liet een hier, het ander daar henen vlugt, zonder regt te 
