DER ZOOG END E DIEREN. 339 
{ie ongelukken te veroorzaaken, gelijk meer dan eens ge- 
beurd is. Men verhaak dat een heer in Afrika eenen 
zeer makken Leeuw hadt, dien hij in zijne kamer liet 
flaapen niet zijnen knegt. Op een morgen wierdt hij 
wakker gemaakt door den Leeuw , die iets door het 
vertrek rolde; uit zijn bedkijkende, zag hij dat da Leeuw 
met het hoofd van zijn’ knegt door de kamer fpeelde ; hij 
verfchrikte , vloog het bed uit in een kamertjen, dat naast 
zijn bed was, en fchreeuwde van daar om hulp, tot dat 
men kwam en den Leeuw doodfchoot. Ook zegt men dat 
op een der kermisfen een man was die eenen Leeuw liet 
zien en, om de makheid van het dier te toonen, gewoon 
was zijn hoofd in zijnen muil te fteeken; dit hadt hij 
honderd maaien gedaan zonder kwaad gevolg j dan eens 
verveelde het den Leeuw, die hem niet weder los wilde 
laaten en hem eindelijk het hoofd afbeet. Voor het ove- 
rige zijn deeze tamme Leeuwen niet te vergelijken bij 
die, welke men in de wildernisfen ziet. Zij zijn altoos 
zwak , kwijnende en toonen door hunne geheele hou- 
ding dat zij zig in hunne gevangenis verveelen , daar 
zij ook eindelijk van verdriet in eenen vroegen leef- 
tijd fterven. Zij kunnen anders de lugtftreek van 
Europa vrij wel verdraagen en leeven daar twaalf of 
vijftien jaaren; men heeft zelfs voorbeelden datLeeuwen 
te Napels en Florence in diergaarden jongen geteeld 
hebben. 
De Leeuw wordt in alle de heetfte ftreeken van Afia 
®n Afrika gevonden; ook was hij oudtijds in de warm* 
fte ftreeken van Europa, doch thans vindt men hem daar 
Z 4 niet 
