DER ZOOGENDE DIEREN. 
341 
wanneer deLeeuw deHonden ziet, vlugt hij niet, maar 
zet zig neder en wagt hen af ; de Honden omfingelen 
hem en vallen hem in eensvan alle kanten te gelijk aan; 
die onder het bereik van zijne voorpootenkoomen wor- 
den onfeilbaar door hem doodgeflagen en verfcheurd , 
doch eer hij dat aan meer dan twee of drie doen kan , 
wordt hij door alle de andere zoo geteifterd, dat hij, 
fchoon de fterkfte van alle dieren (naar zijne grootte 1 
onder de vereenigde kragten van alle die vijanden be- 
zwijken moet, 
Aan de Kaap de Goede Hoop 5 daar eene goede beloo- 
ning op het vellen van eenen Leeuw gezet wordt, zijn 
lieden die hun werk maaken van hem te paerd aantetas- 
ten ; dit doen zij op dezelfde wijze als ik hier voor bladz. 
176 van de Oliphanten-jagt verhaald heb. Men doetzulks 
alleen op het vlakke veld; onthoudt hij zig in de bosch- 
jens, dan zoekt men hem eerst daaruit te jaagen. Ziet de 
Leeuw de jagers van verre, dan loopt hij, zoo foei hij 
kan, om hen te ontgaan; doch krijgt hij hen in het oog 
wanneer hij nabij hen is, dan gaat hij wel henen , maar 
fpoedt zig egter niet met allemagt, als of hij te trotsch 
ware om vrees te laaten blijken. Wanneer hij ziet dat hij 
met ernst vervolgd wordt, wordt hij ras toornig en het 
vlugten moede, hij begint langzaamer te loopen, loopt 
eindelijk maar voet voor voet, ziet van tijd tot tijd van 
ter zijde om, Haat eindelijk Uil, keert zig om, fchudt zij- 
ne maanen , brult en maakt zig gereed om hen te ontvan- 
gen; dan is het tijd voor de jagers om te fchieten; die 
de beste gelegenheid heeft, Hijgt van het paerd en fchiet; 
Z 5 i« 
