346 NATUURLIJKE HISTORIE 
wanneer zij, bij haar nest koomende , merkt dat men van 
baare jongen heeft weggenoomen , volgt zij degeene wel- 
ke dezelve wegvoeren ; deeze, ziende dat zij hen nadert, 
leggen een der jongen neder; zij vat het op, draagt het 
naar het nest, keert dan met allen fpoed terug en vervolgt 
hen tot hun fchip, of tot de poorten van de Had, zonder 
enig gevaar te ontzien ; moet zij hen verlaaten , dan 
geeft zij door een ijslijk gehuil en gebrul haare droefheid 
te kennen. 
Vermits de Tijger niet zoo hard kan loopen als de 
meeile andere wilde dieren, jaagt hij ook het wild niet na; 
maar legt zig op de loer bij enige beek of rivier, in enig 
kreupelbosch . waaruit hij te voorfchijn fpringt , als hem 
enig dier nadert ; alsdan doet hij eenen vervaarlijken 
fprong van enige roeden verre, tot op den kop of den nek 
van het dier , dien hij vat en niet weer los laat voor hij 
het heeft nedergeveld; hij tast alle menfehen en dieren 
aan, die onder zijn bereik koomen; zoo haast zij hem ook 
bemerken , vlugten zij , zoo fnel zij kunnen , weg; met ee- 
nen enkelen flag van zijnen poot werpt hij den fterkften 
os tegens den grond; maar de wilde Buffel durft hem 
weérftand bieden; hij vegt tegens hem; maar als hij niet 
door andere Buffels wordt bijgeftaan, moet hijegter meest 
altijd bezwijken. Leeuwen, die niet van de grootfte foort 
zijn, moeten ook voor den grooten Tijger onderdoen, 
doch het is waarfchijnlijk dat de grootfte foort van Leeu- 
wen in ftaat is den Tijger te overwinnen , of ten minften 
tegens hem beftand is. Ook zal de Tijger den Leeuw, 
den Buffel, den Oliphant en den Rhinoceros niet gaerns 
al- 
