348 NATUURLIJKE HISTORIE 
naar hen toe, liefkoosde hen en wilde hen niet weür 
verhaten; zij beüooten dat zijn meefter denklijk door 
den Tijger verfcheurd was ; wanneer men des nagts reist 
en de Tijger vreest, draagt men fakkels van een harstach- 
tig hout , waarvan de vlam genoeg is om die dieren te 
doen afhouden. 
Dit dier onthoudt zig in de bergen en bosfchen in 
Oostlndie en nergens anders; men vindt het in Mala- 
baar, Coromandel, Ceylon , Bengalen, Siam, Pegu in 
de Sond-Eilanden en in andere landen in het heetfte van 
Afia; ook in Perfie en China; maar niet in Afrika, Eu- 
ropa of Amerika; men vindt het dus ook niet in de lan- 
den van de Kaap de Goede Hoop, fchoon daar dieren 
zijn , welke men aldaar Tijgers noemt en die ik ftraks 
met hunne regte naamen befchrijven zal. 
De Tijger wordt in kuilen gevangen en gedood, of 
men fchiet hem met zwaare fnaphaanen. Enige Indifche 
Vorflen haten hem door eenen kring van volk, dat met 
lansfen gewapend is , uit de bosfchen jaagen en tallen 
hen dan , met hun gevolg , op wel geoefende paerden 
gezeten, met fabels, pijlen en werpfpietfen aan ,• doch 
deeze jagt is zelfs op die wijze nog gevaarlijk , want 
als de Tijger gewond is, zal hij tragten te ontvlugten , 
maar poogt in het voorbijloopen den eenen of anderen 
nog fchielijk te vatten en in een’ oogenblik te verfcheu- 
ren. Men vindt egter Indiaancn , die Kout genoeg zijn 
om, fommige met een maliekolder aan het lijf , andere 
enkel met een zwaerd, een fchild en een ponjaard ge- 
wapend, dit dier lijf om lijf aantevallen ; maar dan moe- 
ten 
