DÊR É O OGENDE DiÉRËN. 
35 1 
' vfcn Jat zij drie tegens een waren , nog het voordeel had- 
den van gedeeltelijk beveiligd te zijn voor de tanden vaii 
hunnen vijand, die niet eens een volwasfen Tijger wasi 
Toen de Oliphanten gereed Honden, hieldt men den Tij- 
ger vast met twee touwen, waarop een Oliphant naar 
hem toekwam en hem twee of drie Hagen met zijnen tromp 
öp den rug gaf, zoo dat hij nederviel en enigen tijd als 
dood bleef liggen ; toen men hem egter los gemaakt hadt* 
fprong hij op , gaf eene fchreeuw en wilde op den fnuic 
van eenen der Oliphanten, die naar hem toe kwam.fprin- 
gen , maar deeze boog zijnen fnüit naar boven agter zijne 
Hagtanden , waarmede hij den Tijger eenen floot gaf, dat hij 
hem in de lugt deedt opvliegen ; hij was zoo bedwelmd door 
deezen val, dat hij de Oliphanten niet meer durfde na- 
deren ; hij liep langs de paaien van het flaketzel rond 
en fprong fomtijds naar de aanfchouwers, die zig van 
de galerij over hetzelve lieten zien ; men zettede ver- 
volgens alle drie de Oliphanten tegens hem aan, die heid 
zulke zwaare Hagen toebragtcn, dat hij zig nog eens 
hieldt als of hij dood was en flegts dagt om hen te ont- 
wijken ; zij zouden hem gedood hebben , zoo men het 
gevegt niet geëindigd hadt, wijl ds Tijger daar met al 
te veel nadeel vegien moest; doch men kan hieruit zien 
hoe fterk en woedend dit dier moet zijn , daar mön drié 
zoo veel grooter dieren tegens hem Helde, dezelve nog 
befchutte door een harnas en hem met touwen vasbieldt 
tot hem de eerfle kragt door verfcheiden Hagen ontnoomeri 
was en dit alles tegens eenen Tijger, die nog jong was eii 
411e zijne kragten nog niet bekoomen hadt. 
Aa % 
Mes 
