DER ZOOGENDE D IEREN» ** 
zoeken, waarvan zij de herinnering hebben als de plaats 
haarer opvoeding, en daar zij altoos volop eccen kroegen. 
De Kat is diefachtig van aart, dat is, zij viert haaren wil» 
den verllindenden aart bot, zonder dat men haar dit door 
liaan of dreigen kan afwennen ; zij fteelc dan ook , als 
zij haare kans fchoon ziet, in het huis of bij de buuren 
alles wat haar aanftaat, zelfs de vogeltjens uit de kooien , 
loopt daar mede weg en zal dan , uit vrees voor ftraf 
in langen tijd niet wederkoomen. 
De Kat is wantrouwend en valsch; zoo zij geliefkoosd 
wil wezen, is het meer om het zinlijk vermaak , dat men 
haar aandoet, door haar te wrijven of agterde ooren te 
krouwen, dan uit een inwendig gevoel van vriend fchap; 
want zij is zeer wellustig 5 maar als het haar verveelt, 
zal zij weg loopen, of de lieflcoozende hand fomtijds 
wel eene krab met haare fcherpe nagelen geeven. Zij 
frhuuwt het water en zwemt niet bij verkiezing, ook 
houdt zij niet van de koude, maar bakert zig gaerne 
in de zon , of gaat in het hoekjen van den haard , of op 
de heeten asch zitten; ook zoeken zij haar gemak en zul- 
len altoos om te leggen kusfens of bedden verkiezen. 
. H ° e vermaa klijk de jonge katjens zijn door hunnen fpeel- 
zie^en aart en hunne klugtige fprongen en hoe aardig zij 
met eenen bal of iets anders weeten te fpeelen, zul lende 
meeste mijner jonge leezers wel bij ondervindingweeten. 
Men kan eene Kat egter niet veel leeren ; het is waar 
men leert haar over een ftok of door een hoepel fprin- 
gen; maar als men *er wel op let, bemerkt men dat zij 
flegts fpringt , omdat zij geeneu anderen weg ziet om 
B 3 weg 
