der zoogende dieren. 
& 
De Los is een zeer vild verjlindend dier , dat veel overeen- 
komst met de Kat heeft en veel naar de Caracal gelijkt; het 
heeft eenen korten Jlaert en hair -bosjens op de omen ; hei 
is om zijn fcherpziend gezigt vermaard. 
De Los is grooter en hooger op zijne pooten dan dé 
Kat, bij is gewoonlijk van de grootte van den Vos en dus 
kleiner dan de Wolf ; hij gelijkt in geflalte vrij wel naar 
de Kat en veel naar den Caracal, gelijk men in de afbeeldin- 
gen van deeze twee dieren zien kan; hij heeft eenen korten 
vrij dikken ftaert en op de punt van de ooren ftaat een 
bosjen zwart hair , dat bij fominige foorten langer is 
dan bij andere; hij is getekend met eene vaale kleur* 
op de borst en buik wit en op het vaal ziet men bruine 
en zwarte vlakjens, die bij het mannetjen nog fterker zijn 
dan bij het wijfjen ; zijn hair verandert van kleur in den 
winter; tanden en klaauwen heeft hij als de katten en 
de voorgaande befchreven dieren van dien aart. 
De aart van den Los is als die van de Kat , maar groo. 
l er en fterker zijnde kan hij ook grooter dieren overmees- 
teren; hij is zindelijk gelijk de Kat en begraaft, gelijk 
2t di ® r ’ zijne vuiligheid onder den grond. Hij loopt 
ïpringende, en klimt tot in de toppen der hoo- 
rnen om het wild te vervolgen ; de wilde katten, de mar- 
reis, de hermelijnen en inkboomtjens kunnen hem niet 
ontfnappen ; hij vangt ook vogelen; hij zit in de hoo- 
rnen te loeren en als ’er een hert, hertenbok, haas of dier- 
gelijk dier voorbij koomt, fpringt hij hun op het lijfen Haat 
zijne tanden en nagelen zoo diep in het vleesch . dat zij 
feem niet van hun lighaam kunne» werpen: als hij hen 
C dB» 
