KAtÜURLIJKZ HISTORIE 
keeren; als men de Civet wil verzamelen, doet men het 
hokjen open aan het eind daar het dier met zijn agterfte 
ftaat; men trekt het met den ftaert naar zig toe en fteekt 
een ftokjen dwarsch door de tralieën, zoo dat het dus 
moet blijven ftaan, vervolgens fteekt men een lepeit'en 
in het beursjen en fchraapt van de zijden in de rondte 
het vogt af, dat men dus opfehept en in een fleschjen 
doet, ’t welk men wel toeftopt; dit hefhaalt men twee 
of drie maaien in elke wedt ; hoe meer en hoe beter men 
het te eeten geeft , hoe meer Civet men zal verzamelen ; 
hiertoe geeftmen hetraauw gehakt vleescb , rijst, eieren, 
vogeltjens en andere diertjens en visch. Als het Civet 
eerst vergaerd wordt, is het van de dikte ais honig, 
gfaauwachtig wit van kleur, maar het verandert lang- 
zaamerhand en wordt eindelijk bruin. Het wordt door t 
de reukwerk • bef eiders of parfumeurs gebruikt om een 
aangenaam reukwerk te maaken, waartoe bet met droo- 
gerijen vermengd wordt ; het is ftreelender van reuk dan 
de muskus. 
Haare vagt wordt tot bontwerk bereid; over enige 
jaaren plagten de Juffers moffen van de vagt van de Ci- 
vet- en Genet- Katten te draagen, die egter naderhand 
wederom buiten gebruik geraakt zijd. 
de genet-kat. 
(PI. XII, Fig. 8. het wijfjen.) 
D e Genet -Kat heeft zeer veel gelijkenis naar de Civet- 
Kiit , maar is dunner van lijf en heeft tenen langen ge- 
heel 
t 
