DER ZOOGENDE DIEREN. <>5 
Vallen gevangen vinden; zij volgen deBeeren, Veel- 
vraaten en Wolven, om een ftukjen van hunnen roof te 
krijgen. 
De Sabeldieren kunnen , als zij jong gevangen worden, 
gemaklijk getemd worden; zij zijn. dan niet kwaadaartig, 
maar fpeelen met de tnenfchen, die zij kennen, en wil- 
len gaerne gekoesterd zijn , doeh zij bijten als men hen 
dwingen wil. Des nagts zijn zij meest wakker en fprin- 
gen dan zonder ophouden herom, doch zonder gerugt 
te maaken; bij dag liggen zij meest met het lijf te zaa- 
men gerold en kruipen gaerne in hooi. Ais zij verza- 
digd zijn, fpeelen zij te zaanien , zitten op hunne hurken 
en dansfen ; als zij ongeduldig worden , flaan zij met 
hunnen ftaert. Als zij hun vel vuil of nat maaken, rol- 
len zij zig in het hooi en maaken het zorgvuldig we- 
der fchoon. Als zij kwaad zijn, knorren en blaften zij 
als een hondjen, en als zij rond loopen en honger 
hebben, mormelen zij bijna ais een exter; als zij fcbrik- 
ken of zeer kwaad zijn, geeven zij eene fchorre fchreeuw' 
even als die vogel. Men heeft 'er een te Tobolski 
gezien , dat vrij door de ftad liep , dat de huizen kende , 
m uelke het fomtijds wat te eeten kreeg; als de hon- 
oen .„t na iepen, vlugtede het op de daken en kwam 
weder bij zijnen heer ; men zou dan dit aartig en le- 
vendig diertjen veel voor zijn vermaak in huis houden, 
als men daarin niet gehinderd wlerd door eene onaan- 
genaame fterke muskus reuk, waar mede zij het geheeie 
huis, waarin zij zig bevinden, befmetten, waarbij uog 
de lelijke ftank van hunne pis en afgang koomt. 
II. Deel. E ‘ 
