JO natuurlijke HISTORIE 
en lijsters de resten opzoekt en zelfs in de boomen klau- 
tert om die van andere te vinden; hij eet ook rotten, 
mollen, muizen, visfchen, kikvorfchen, flakken, fpring- 
haanen; de konijnen gaat hij in hunne holen opzoe-» 
ken, daar zij hem niet gemaklijk ontkoomen kunnen; 
Hij is ook zeer gezet op honig; in den winter belleek 
hij de bijenkorven en dwingt de bij £5n dezelve te ver- 
haten. 
Het wijfjen zet zig op een hooi -zolder of in een 
fchuur , of in het een of ander hol neder om daar haare 
jongen te werpen , van welke zij drie of vier en fom- 
tijds vijf krijgt, die zij niet lang zoogt, maar al vroeg 
gewent bloed en eieren uittezuigen. 
De Buntfings worden veelal even als de Marters ge- 
vangen'; men zet klemmen en vallen voor hunne gaten , 
om hen daarin th betrappen. De Honden zijn zeer fel 
tegens de Buntfmgs en als zij ruiken dat ’er een in een 
gat zit, zullen zij met de grootile drift krabben en wer- 
ken om hem ’er uittegraaven ; wanneer dat gelukt, grij- 
pen zij hem met woede aan ; de Buntfing vertveert zig 
zoo fterk cn lang hij maar kan en brengt den honden met 
zijne zeer fcberpe tanden ook menige beet toe , terwijl 
hij alsdan zijnen walglijken flank meer dan ooit uit- 
geeft. Zijn vleesch zegt men dat eetbaar is , en zijn 
vagt is een vrij fraai bont, dat ook meer zou gebruikt 
worden zoo het niet altoos iets van dien lelijken flank 
bij zig hield; van het hair maakt men fijne fchiiders 
penfeelen. 
De Buntfing woont in geheel Europa, behalven in ds 
zeer 
