DER ZOO GEN DE DIE REN. 
77 
w wildernisfen , daar hij zig in holen onthoudt; hij 
leeft daar van rotten, muizen, vogels, eieren en alles 
wat hij maar vangen kan; zij zijn zoo vraatachtig dat zij 
zeer veel in eenen dag verfllnden kunnen; Zij dooden 
vooral veele muizen, waarom de boeren de Wezelen 
en Hermelijnen, die zij in het veld of in hunne fchuu- 
ren vinden, niet dooden, maar hen met vrede laaien, 
omdat zij hun dienst doen met de muizen weg te van- 
gen. Men zegt dat de Hermelijn, hoe klein hij ook is, 
zelfs groote dieren durft aantasten, als den Beer, en den 
Eland. Terwijl deeze dieren liggen teüaapen, fpringt 
hij in hun oor, bijt en houdt zig met zijne fcherpe tan- 
den zoo vast dat, hoe die dieren ook tieren en fcbudden 
mogen, hij egter niet afvalt; het dier, door de pijn ver- 
bijsterd, gaat als dol aan het loopen en, afgemat wor- 
dende, Hort het fomtijds van eene rots of krijgt enig 
ander ongeluk, waarbij het zijn leven verliest en zijnen 
vijand ten prooi wordt. Op deeze wijze overwint hij 
ook den Arend of andere groote vogelen- Eenen Arend 
flaapende in eenen boom vindende fpringt hij hem op het 
lijf; deeze vliegt met hem in de lucht, maar de Wezel 
laat niet los en bijt hem zoo lang tot hij, door verlies 
van bloed en kragten verzwakt zijnde, ter aarde valt, 
In Noorwegen begeeven zig de Hermelijnen , als 
de zee ftil is , al zwemmende a naar de eilanden , die 
op de kusten liggen, daar zij veele zee -vogelen vin- 
den. Men zegt dat, als het dan gebeurt dat een Her- 
melijn op zulk een eiland jongen krijgt, zij dezelve 
op een ftukjen hout op de zee zet , en hen dus laat 
ovsr* 
