NATUURLIJKE HISTORIE 
maar dat de moeder hunne leden ontwikkelt door hen 
geftadig te likken , waarom men gewoon is iemand , 
die grof en plomp is , met den naam van ongelikte beer te 
begroeten. Wijl de volwasfen Beeren plomp van ge- 
daante zijn , is het te vermoeden dat de jongen ’er niet 
fraai uit zullen zien, temeer, omdat, in het algemeen , 
de eerstgeboren jongen van de dieren altijd minder 
geëvenredigd zijn dan de volwasfene; dat de oudeBeerin 
hen veel likt, gelijk de katten haare jongen ook gefta- 
dig likken, is te gelooven , doch dat zij door dit likken' 
hen fatfoeneert of hunne Ieder, maaten ontwikkelt , kan 
geen geloof verdienen. Zij groeijen fpoedig tot eene 
wel geëvenredigde gedaante. 
De grootte van de Beeren is zeer verfchillende , men 
vindt ’er van de grootte van een kalf tot die van een 
hitje of klein paerdjen ; zij groeijen tot de twintig jaa. 
ren , maar hoe oud zij worden kan men nog niet met 
zeekerheid bepaalen. Men weet egtsr dat een gevangen 
Beerin te Bern tot haar twee en dertigfte jaar jongen ge- 
teeld heeft , en toen met jongen is uitgefcheiden. Men 
vindt veele verfeheidenheden in kleur bij de Beeren; 
de gemeende zijn de bruine of vaale en de zwarte; de 
jongen van deeze hebben eenen witten ring om den 
hals, die egter, als zij in het tweede jaar van hunnen 
ouderdom zijn, vergroeit en verdwijn: , doch daar zijn 
enige beeren, die deezen witten ring altoos behouden , 
welke dan Ringheer en genoemd worden. 
De Beeren zijn zeer vet, waarom zij ook gemaklijk 
wij'de rivieren kunnen overzwemmen , alzoo dit vet , 
lig- 
