8(5 natuurlijke historie 
hunne klaauwen zoo week en teder , dat zij , als zij m 
het voorjaar eerst uit het hol kootnen, naauwlijks op de 
harde fteenen loopen kunnen , en als half lam of kreu- 
pel fchijnen, wanneer de jagers hen gemaklijk kunnen 
fehieten. 
De JBeercn leeven in eenzaamheid en beminnen de 
woeste plaatfen. Bergen, rotfen, groote bosfchen en 
wouden, üreeken die geheel onbewoond zijn, verkie- 
zen zij liefst tot hun verblijf; hier zoeken zij eene fpe- 
lonk of een hol , of wel een’ ouden hollen Ham van ee- 
nen zwaaren boom, waarin zij woonen en waaruit zij 
op roof uitgaan. Het mannetjen en wijfjen leeven zelfs 
niet bij malkanderen , maar elk in afzonderlijke holen 
op eenen grooten afftand van elkaêr. Zoo zij geen ge- 
fchikt hol vinden kunnen , verzamelen zij takken van 
boomen, leggen die over malkanderen en bedekken die 
zoo digt met klein hout en bladeren , dat het water ’er 
niet kan doordringen , waardoor zij zig dan eene foor: 
van hutjen gebouwd hebben. 
De Becren voeden zig, als zij nog jong zijn, bijna 
enkel met gewasfen, als eikelen , kastanjen, nooten , ap. 
pelen, en ander ooft, bezieën, wortelen, gras en krui- 
den; maar als zij drie jaaren oud zijn , beginnen zij 
meer vleesch te nuttigen. Sommige eeten ook visch. 
Zij eeten enige infekten , en voornamelijk mieren; zij 
wroeten de mieren- nesten om , en , om de mieren op». 
Ie eeten , fteeken zij ’er hunne tong in, laaien de mie- 
ren daar op kruipen en , als ’er genoeg zijn , hokken zij 
die op; maar hunne grootfle lekkernij is honig; als zij 
tijen» 
