DER J500ÖENDE DIEREN^ 9? 
Beer verwoed op den boer aan en zou hem verfcheu- 
ten; maar dan moet de boer handig genoeg zijn 0 m hem 
zijn bajonet , die hij op zijnen fnaphaan heeft , in het 
lijf te fteeken , of anders zijn groot mes , dat die boe- 
ren altoos aan een koperen kettingjen op zijde hebben 
hangen, gebruiken. Kan hij dus den Beer niet afmaa- 
ken en heeft hij geene kameraads, die hem bijttaan, dan 
moet de boer zijn leven laaten, wijl de Beer hem door 
een flag in den nek het vel met hair en vleesch van het 
hoofd afftroopt. Somtijds egter klopt de Beer den 
overwonnen boer met de pooten zoo lang tot hij denkt 
dat hij dood is, en het is nog wel eens gebeurd dat zoó 
iemand het leven behouden heeft door zig te gelaaten 
als of hij dood ware en zijnen adem intehouden. Zoo 
de boer integendeel den Beer meester woidt, dat, ge- 
lijk men denken kan , gemeenlijk gefchiedt, trekt hij den 
Beer de huid af en hangt zijn kop als een zegeteken 
tegens den voorgevel van zijne wooning. In Kam- 
fchatka jaagen de inwooners den Beer ook op deeze wij- 
ze en wel eens alleen, met een karabijn , eene lans en 
een mes gewapend , en fchoon ’ernu en dan een bij dee- | 
ze jagt het leven infchiet, fchrikt zulks egter de andere 
niet af om zig daaraan dagelijks blootteftellen , terwijl 
zij (laat moeten maaken dat zij moeten overwinnen of 
fterven. 
Zoo 'er tot deeze jagt (foutheid en kloekmoedigheid 
vereischt wordt , niet minder onverzaagdheid is ’er no- 
dig om een Beer op die wijze te dooden, als men fom- 
tijds ook in Kamfchatka doet. De man , die aldus een’ Beef 
II. D £ b l. G öoo- 
