DER ZQOGENDE DIERËSi 99 
O vet liet algemeen is de Beerenjagt eene vrij ge- 
vaarlijke jagt, want als men den Beer door zijne fchoot 
flegts ligtlijk kwetst, wordt hij woedend en loopt, ge- 
lijk wij gezien hebben , o P den jager toe , dien hij met 
Zijne pooten dood flaat en met zijne klaauwen ver- 
fcheurt , of omhelst en zoekt te verflikken ; de jager 
moet dan fomtijds zijn heil zoeken in op een boom te 
klauteren; de Beer klimt hem na; maar de jager hakt 
hem met zijn hartsvanger, zoo hij geen bajonet of lans 
bij zig heeft , de klaauwen af , waardoor hij uit den 
boom valt .. hetgeen den jager den tijd geeft om zijnea 
fnaphaan weder te laaden en hem te fchieten. 
Ondanks het gevaar, dat ’er in het fchieten van ieen 
Beer fteekt, heeft een vriend van mij , nog een jongen 
zijnde, zulks met drie andere jongens eens durven on- 
derneemen , dat , als men hunne jaaren in aanmerking 
neemt, eene ftoute daad genoemd mag worden. Hij 
woonde bij zijne ouders op een dorp in Zwitferland , 
en was toen maar tien of elf jaaren oud. Jn een 
bosch, dat aan het dorp grensde, kwam een Beer alle 
nagten in een zwaaren eikenboom eikelen eeten ; dit 
was bekend geworden , en daarop fpraken deeze vier 
knaapen van tien en twaalf en een van zestien jaaren 
af , om des avonds flil uit hun ouders huis te gaan , 
en den Beer te beloeren en te fchieten. Het gelukte 
hun des te gemaklijker ongemerkt wegtefluipen , omdat 
men aldaar op de dorpen niet naauwkeurig de deuren 
fluit; ook heeft ieder meest altijd een fnaphaan gereed 
ftaan , en ten anderen was het nog vroeg in den avond 
G 2 
toen 
