DER ZOOGENDE DIEREïï. IOI 
daar men den Beer dood vond liggen. De vreugde was 
nu niet te befchrijven; de doode Beer wierd op een 
wagen gelegd , met groene takken beftooken en in 
triumph door het dorp en op de nabijgelegene dorpen 
rondgevoerd , daar zij» om hunne heldhaftigheid (wijl 
de Beer tog gedood was , en zij ’er wel afgekoomen 
waren) geprezen en rijklijk befchonken wierden. 
Het is der moeite wel waard eenen Beer te fchieten , 
vermits dit dier tot verfcheiden einden van nut is ; zijn 
vleesch wordt door verfcheiden volkeren met fmaak ge- 
geeten ; dat van jonge beertjens is , zegt men , zeer 
goed en lekker ; dat van de volwasfene is zoo goed 
niet , maar egter eetbaar en bij fommige zeer geacht : 
Als de Keizer van China een groot gastmaal wil laaten 
aanregten , laat hij tot zeer verre in Tartarijë jaagen , 
om Beeren- vleesch te bekoomen , dat een voornaam 
geregt op de tafel moet ukmaaken ; men zegt dat in 
Noord- Amerika vleesch van Beeren, die zig met drui- 
ven gevoed hebben , zeer fappig en lekker is ; doch in 
landen daar men tijner wild begeert , dist men egter het 
Beeren- vleesch op voornaame tafels niet veel op, be- 
halven de pooten, die voor eene lekkernij worden ge- 
houden , en die men in Duitschland gezouten en ge- 
rookt zelfs op de tafels van Vorsten voorzet. Hun vet 
dient tot veelerlei gebruiken; men kookt en fmelt het 
en iaat het dan koud worden , en verder enige dagen 
ftaan , als wanneer ’er eene heldere olie boven op 
drijft; deeze olie fchept men ’er met een lepel af; zij 
is zoo goed als de beste olijven • olie en zij is aangenaam 
6 3 van 
