104 NATUURLIJKE historie 
dunner hals; het heeft eenen dikker kop,diewel wat naar 
dien van een hond gelijkt; zijn voorhoofd is hooger en 
ronder en zijn fmoel dikker dan bij den land -beer; zijne 
tanden zijn in getal als bij den Beer, zijn kop is van bo- 
ven zoo hard, dat hij nieteens duizelig wordt, al is het 
dat men hem met een knods een’ flag op den kop geeft, 
waardoor men eenen os zou bollen; hij heeft korte lang- 
werpig ronde ooren, enige, maar weinige, baardborftels 
aan de lippen, eenen zeer korten, dikken , Hompen flaert, 
vijf toonen aan de voeten, die niet, gelijk die des Beers, 
naar menfchen - handen gelijken, maar naar die van ander® 
viervoetige dieren, zij zijn met zwarte nagelen gewapend. 
Zijn vel is dik en zeer ruig met lang , wit of ligt geel 
bair, dat zoo zagt als wol is, zoo dat het dier over het 
geheel wit van kleuris, uitgezonderd zijn neus en zijne 
nagelen. Zijne ftcm is geen gebrul of geknor , maar 
zweemt meest naar het blaffen van een’ hond ,die fchoris. 
De Ys-beer is ontzagchelijk groot, hij is wd zoo 
groot als een paerd, ja daar zijn 'er die zoo zwaar zijn 
als drie middelmaatige osfen; wanneer men hier bij in 
aanmerking neemt dut hot een zeer wreed en woest dier 
is, dan zal men ligt begrijpen dat hij onder de vrees- 
Ijjkfte wilde dieren moet geteld worden. 
De Ys-beer is vrij vlug op het land , maar vooral 
munt hij uit in het zwemmen ; hij kan dit wel eene mijl 
verre agter el kanderen uithouden , maar ook niet veel 
langer ; hij zwemt zeer fnel zoo dat vier roeijers met 
eene floep werk genoeg hebben om hem vooruit te blij- 
ook duikt hij onder water, maar moet, na eenen 
ko?- 
