13 ® natuurlijke historie 
den bek vastgehecht van den tijd dat zij nog maar zoo 
groot als erweten zijn. Men denkt dat deeze jonge 
diertjens, zoo dra zij geboren worden, in deezen zak 
kruipen , of door de moeder met haare voorpooten op- 
genoomen en 'er ingeftooken worden , daar zij zig met 
hunne bekjens aan de tepels vasthechten , en aldaar eerst hun- 
nen wasdom verkrijgen , aleer zij die verlaaten, tot zoo 
verre als andere dieren hunnen wasdom hebben, als zij ge- 
boren worden; doch het isnaaulijks te begrijpen hoe zulke 
kleine weinig gevormde diertjens de kragt en het inftlnft 
zouden hebben om in den zak te kruipen, en de tepel tjens 
van de moeder te vinden. Deeze zwaarigheid zou eg* 
ter verminderd worden, als het waar zij dat de moeder 
zelve de jongen in den zak plaatst, en dat, gelijk men 
zegt, deeze dieren geen zeker getal tepels bezitten voor 
zij jongen hebben, gelijk andere zoogende dieren, maar 
dat de jongen, ter plaatfe daar zij aan den buik der moe- 
der raaken , elk een tepel zuigen t die naderhand weer 
verdroogen en afvallen , waardoor ’er ook altoos net 
zoo vcele tepels als jongen zouden zijn. Andere zeggen 
dat de jongen niet op de wfze van andere zoogende 
dieien geboren woiden, maar dat zij aan die tepeltjens 
of aan den buik in den zak groeijen, even als vrugten 
op de hoornen aan haare Heelen. Ik zal hier bet voor 
en tegen van deeze tweeërleie gedagten niet verder be- 
redeneeren , omdat ik dan ook over de inwendige dee- 
len deezer dieren zoude moeten handelen , hetgeen 
buiten het oogmerk van dit werkjen loopt; ook zal ik 
hier 
