DER ZOOGENDE DIEREN. I35 
nsam doet ftinken , maar als men dat vogt laat droo- 
gen, wordt het aangenaamer van reuk, en zweemt naar 
muskus. 
De Oposfum is niet zeer gaauw in het loopen ; ook 
kan een mensch hem gemaklijk agterhaalen ; maar hij 
klimt met vlugheid in de boomen en kan zig met zijn* 
ftaert, dien hij meer dan eer.en draai om de takken kan 
flingeren, aan dezelve ophangen ; fomtijds zal hij lan- 
gen tijd aldus blijven hangen, en zig al hangende, als 
de flinger - aapen , heen en weder flingeren om van den 
eenen boom op den anderen te fpringen; hij beloert en 
vangt de vogekjens, welken hij het bloed afzuigt, en 
men zegt dat hij eene aardige list gebruikt om eene goe- 
de vangst te hebben. Als hij een klein vogeltjen ge- 
vangen heeft, doodt hij het, maar eet het niet op; hij 
legt het onder eenen boom en hangt zig aan eenen der 
takken, digt bij hetzelve, op, houdc zig zeer (lil en 
wagt met geduld tot ’er een roofvogel koomt om het 
wegtehaalen; zoo dra dit gebeurt , werpt hij zig op den 
zelven neder en maakt hem tot zijne prooi; hij is ook 
zeer gevaarlijk in de hoenderhokken, daar hij de hoen- 
deren dood bijt en bun het bloed afzuigt; ook aast hij 
op kruipende dieren en infekten ; maar hij voedt zig niet 
met dieren alleen; hij eet ook patatten, fuikerriet , 
wortelen , bladeren en fchors van boomen , en als men 
hem in huis opvoedt , kan men hem alles te eeten 
geeven. ' 
Dit dier is geen flegt voedzel voor den mensch , en 
wordt zelfs bij de Wilden van Amerika voor eene lek- 
J 4 kei- 
