14# NATUURLIJKE historie 
Ilij geen fterk gezigt heeft; alzoo hij meest altoos in de 
duisterheid leeft, zal het licht hem hinderlijk zijn ; een 
waarneemer heeft zig verbeeld te bemerken dat de' Mol 
zijne oogen intrekken en uitbrengen kan, naar maate hij 
meer of minder licht in dezelve wil laaten, doch hij 
kan zig door de kleinte bedroogen hebben; de Mol heeft 
egter het vermogen om het hair, dat het oog zoo digt 
omringt, ter zijde te trekken. Wat zijn gehoor belangt, 
dit fchijnt zeer goed te zijn, want op het minfte gerugt 
vlugt de Mol; ook heeft hij eenen fijnen reuk en een 
fijn gevoel. 
De handjens van de voorfle pooten der Mollen zijn 
veel grooter dan die der agterfte, en zij ftaan met de 
palmen naar agteren gekeerd ; ook zijn zij van zeer 
groote nagelen voorzien ; dit hun maakzel koomt het 
dier ook wonder wel te pas , naardien het met deeze 
voorfte handen is dat het de meeste aarde weg moet 
krabben en naar agteren werken om in den grond voort- 
tekoomen ; de agterfte zijn geheel anders en gelijken 
naar die van een rot; de ftaert is niet lang, fchubach- 
tig, maar egter met hair begroeid. 
Het hair van den Mol is zeer zagt en fluweelachtig 
op hst gevoel, het is fraai blinkend zwart bij de Mollen 
in ons land , tnaar men vindt verfcheidenheden in de 
kleur der Mollen van verfchillende landen .welke ik zoo 
ftrakszal opgeeven; zelfs vindt men nu en dan in ons 
land mollen van verfchillende keur; ik heb eenen Mol, 
die bij Leyden gevangen is , en die met rosfe , witte en 
graauwe vlekken getekend is ; zij zijn egter zeer zeldzaam. 
Ziet 
