1 5 ° natuurlijke historie 
vooral in de weiden , wijl de Mollen zig gaerne in de- 
zelve nederzetten , omdat de grond daar meest mul en 
v °gtig is , waar door zij dezelve gemaklijk ondergraa- 
ven , en omdat zij ’er veele wortelen van planten , die 
hun aanftaan , en veele wormen en infekcen in vinden. 
Onder deeze hoopen ziet men in het voorjaar dikwerf 
fommige die grooter dan de andere zijn; deeze bedek- 
ken het hol , daar zij hunne jongen leggen : dit hol is 
met veel overleg en fchranderheid gemaakt, waarin zij 
dus te werk gaan. Eerst ligten zij de aarde in de hoog- 
te, en maaken een vrij hoog gewelf, waarin zij egter 
hier en daar pijlaartjens of tusfchenfchotten van aarde 
haten ftaan , opdat de aarde niet in zou vallen; in dit ge- 
welf maaken zij de wanden van boven en ter zijde digt 
door dezelve plat te drukken , en met wortelen en krui- 
den te vermengen , zoo dat het water ’er niet in kan 
dooi dringen ; alsdan maaken zij onder denzelven een 
Jtlein heuveltjen , waarop zij gras en bladeren brengen 
om voor hunne jongen een bedjen te maaken; dit heu- 
veltjen is onder hec gewelf van die hoogte dat het hoo- 
ger is dan de grond van het land , waardoor de jongen 
beveiligd zijn van in het water te liggen, zoo het land 
door Herken regen mogt koomen dras te ftaan. Van 
dit heuveltjen nu loopen verfcheiden gaten in gangen, 
die zig naar alle kanten uittrekken en door welke de 
moeder loopen kan om eeten voor haare jongen te haa- 
ien. Uit deeze holen en gangen nu koomen de Mollen 
zelden te voorfchijn ; het is niet dan in den zomer op 
de heetfte dagen, wanneer de grond hard en tot eene 
san- 
