DER ZOOGENDE DIEREN. *5* 
aanmerklijke diepte uitgedroogd is dat men fomtijds wel 
eens Mollen buiten hunne holen ziet kruipen , van wel- 
ke zij zig egter niet zeer verre verwijderen; zij kunnen 
evenwel , als zij in een ander land willen wezen, vaer- 
dig flooten overzwemmen, en zij zijn fomtijds genood- 
zaakt als de landen overftroomd worden , hun leven 
met zwemmen te bergen , wanneer ’er egter veele, en 
vooral de jongen, verdrinken. 
Sommige hebben gemeend dat de Mol, gelijk veele 
andere dieren, den winter (laapende doorbrengt; doch 
dit is eene dwaaling; het is wel mogelijk dat de Mollen 
zig bij fterke vorst Uil houden , ook kunnen zij als dan 
den bevrozen grond niet opgraaven, maar zoo dra het 
beo-int te dooiën, ziet men de Mollen weder beginnen 
te graaven , zoo dat men het zelfs voor een teken aan- 
ziet, dat het zal gaan dooiën, als de Mollen dit weder- 
om aanvangen. Wanneer namelijk de grond niet zoo 
diep bevrozen is dat zij daar in belet worden, en men 
zal zig dikwijls verwonderen over de kragt van den 
Mol, als men acht flaat welke korst van bevrozen aarde 
hij kan opligten. Ook ondervinden de tuiniers wel dat 
de Mollen des winters niet flaapen, wijl zij de warmte 
van de broei- aarde en de wormen die ’er in zijn, zoe- 
kende dikwijls des winters in broeibakken koomen. 
Zij paaren in het laatfte van den winter , en laater , 
want men vindt jongen van de maand April tot de 
maand Augustus , misfchien brengen zij ook meer dan 
eens ’sjaars jongen voort, en misfchien is dit verfchïl- 
lende naar de warmte der landen waarin zij zig bQr 
K 4 vin- 
