I£4 natuurlijke historie 
hij is, fteekt men de fpade zoo fnel mogelijk agter hem 
in de rit en fpit hem uit den grond; doch hier toe wordt 
veel omzigtigheid vereischt ; men moet zig zeer ftil 
houden en zig niet verroeren , want de Mol zou de 
minfte beweeging , die men maakt , in den grond ge- 
voelen en henen gaan ; ook moet men onder den wind 
gaan ftaan om door den Mol niet gerooken te worden, 
eindelijk moet men zeer fnel toefteeken en wel mikken, 
want als men het minfte draalt, begeeft de Mol zig ag- 
ter uit en vlugt weg. 
Men kan den Mol ook wel met zijn geheel gezin in 
zijn nest vangen ; tot dat einde omringt men die grooto 
hoopen , onder welke ik gezegd heb dat zij hunne jon- 
gen hebben , en fpit op eenen afftand eene loopgraaf 
om dezelve , en (laat hen dood , als zij uit de ritten 
koomen; doch al zoo de Mol op het minfte gerugt weg- 
loopt en zijne jongen wegdraagt, moet men ten minften 
vier of vijf mannen fterk zijn, en elk met zijne fpade in 
eenen oogenblik den grond omwerpen, zoo dat zij niet 
ontkoomen kunnen. 
Daar worden ook veele Mollen verflonden door de 
Vosfen , egels , en wezelen , welke laatfte hunne ge- 
vaarlijkfte vijanden zijn , alzoo zij hen in hunne ritten 
gaan opzoeken , en ook enige door de roofvogelen , als 
zij hen boven den grond betrappen kunnen. De katten 
en honden bijten hén dood wanneer zij hen aantreffen , 
dat egter zelden gebeuren kan; doch zij eeten hen niet 
®P- De doode Mollen worden door egels , padden, 
en kikvorfchen gegeeten , gelijk ook door infekten. 
Hier 
