DSJ ji. Z O OGENDE DIEREN. l 6 9 
Mken, wortelen, druiven en afgevallen vrugten aan, 
om hen te voeden. Somtijds egter vreet de moeder eni- 
ge jongen op, ten minden heeft men zulks waargenoo- 
men van eene, welke men met haare jongen had opge- 
floten. 
De E^el tast geene andere dieren aan dan kleine vo- 
geltjens, 0 misfchien ook muizen en infekten, welke hij 
cpeet ; om de wormen te vinden, graaft hij met zijn" 
fnoet den grond op, maar tot geene aanmerklijke diepte; 
het is geen boos dier, het is zelfs zeer vadzig en lui, 
en doet niets dan eeten en flaapen ; hij is niet fterk ge- 
noeg om zig tegens andere dieren , die hem zouden wil- 
len aantasten, te verdedigen; hij heeft ook geene fnel- 
heid genoeg om hen te ontloopen ; hij heeft dan ookgeen 
ander middel om zig tegens het bijten en verfcheuren 
van andere vleescheatende dieren ce beveiligen dan dat, 
van hetwelk wij gezien hebben dat het Schubdier ook 
gebruik maakt, maar dit middel is ook genoeg; hij buigt, 
namelijk, zijnen kop tusfchcn de voorde pootcn, trekt 
alle zijne pooten in, en maakt zig bijna rond, terwijl 
hij alle zijne pennen overeind zet , als hij in deezen daat 
is, kunnen andere dieren hem niet bijten of verfchesi- 
ren; men zegt evenwel dat de Vos zulks gedaan krijgt; 
maar ten kosten van eenen bebloeden bek en bebloede 
pooten. Als de Egel dus opgerold is , kan men hem 
voortfchoppen en finijtèn zonder dat hij zig zal ontrol- 
len; als men hem daar toe wil noodzaaken, moet men 
hem in het water dompelen. 
De Egels zijn dan onfchadelijke diertjens , en inta- 
L 5 gen- 
