DER ZO O GEN DE DIEREN. 175 
keltjens , de fnoet en pooten zijn met borftels bezet , 
maar de rug , de zijden en het geheel agterfte gedeelte 
van het lijf met zeer lange (lekeis , tusfchen welke egter 
nog aschgraauw hair zit. Deeze (lekeis zijn puntig aao 
beiden de einden , en zijn wit met breede zwarte rin- 
gen, tot vijf toe op eene zelfde flekel ; zij gelijken in 
zelfftandigheid en gedaante volmaakt naar fchaften van 
pennen zonder baarden. Als het dier loopt , ratelen 
deeze (lekeis , vooral die digt bij den (laert (laan , te- 
gens elkanderen ; hij kan die alle opzetten, gelijk een 
paauw zijn (laert opzet, en met dezelve tegens elkan- 
deren ratelen ; dit doet hij als hij toornig wordt. Men 
heeft in verfcheiden boeken gefchreven en verzeekerd 
dat het Stekelvarken , wanneer het toornig of getergd 
wierd , zijne pennen naar zijnen vijand uitfchoot, en 
wel met zoo veel kragt, dat hij een’ mensch op eenen 
vrij greoten aflland kwetfen kon ; men heeft ’er ook 
bijgevoegd dat , wanneer deeze pennen eens met de 
punt in het vleesch (laken , zij uit zig zelve dieper in 
hetzelve doordrongen. Doch dit alles is bezijden de 
waarheid; het Stekelvarken heeft het vermogen niet om 
zijne pennen uittefchieten ; het is waar dat , wanneer 
hij toornig wordt en zijne pennen opzet, en met de- 
zelve drilt en fchudt, dikwijls enige die los zitten , uit- 
vallen , dit heb ik menigmaalen aan zulke dieren zelf 
gezien ; doch , fchoon ik hen zeer (lerk tergde , fchoo 
ten zij egter geene pennen naar mij uit; dat de pennen 
van zelve in het vleesch zouden doordringen is onge- 
rijmd , wijl regte pennen zonder fchuinfche veCrkragti- 
g» 
