DER ZOOGENDE DIEREN. 1 85 
kas, daar zij eerst papier en linnen in bragt, en kwam 
niet weder in baar kouwtjen voor het fchoon gemaakt 
en haare onzindelijke gast vertrokken was. 
Voor bet overige was dit diertjen goedaartig en likte 
de handen van die het ftreelden; bet kende de flem van 
degeene die het o PP asten ; als men het op den rug krab. 
de gong het op den buik liggen, en toonde door een 
geknor dat dit het aangenaam was; het wilde egter niet 
opgevat en gedraagen wezen ; het had een groote tegen- 
zin in honden , en wilde uit de kooi breeken als het 
een vreemden hond in de kamer zagkoomen, dien het 
dadelijk aanviel en beet als het vrij was; het hield ook 
niet van kinderen, maar liep hen na als het hen zag. 
Het gong dikwijls op zijn agterfte zitten, en wreef zig 
de knevels en den kop met de voorfte pooten , na dat 
het die eerst nat gelikt had, gelijk de katten zig ook op 
deeze wijze fchoon maaken. Het at dat men het gaf ; 
men voedde het gemeenlijk met brood , dat het nuttig- 
de, al was het in wijn of in azijn geweckt, maar het 
hield zoo veel van fuiker en van vrugten dat het, als 
het die kreeg , van vreugde gong fpringen ; het had ook 
veel fmaak in wortelen en groenten, als knollen, cele- 
rij , uijen , en zelfs chalotten ; het weigerde ook geert 
kool, noch mos, noch zelfs boomfchors; vleesch at het 
minst en zeer weinig. Het dronk als een hond. 
Deeze dieren worden zeer vet , en hun vleesch is 
zoo wit en malsch als kalfsvleesch , en een zeer lek- 
ker eeren. Men broeit bet dier in heet water, fchrabt; 
de harren af en kookt of braadt het met het vel , gelijk 
M 5 roem 
