ipa natuurlijke historie 
niet zeeker , ten minden vind ik zulks niet gemeld; doch 
alle Poorten van dieren die tam zijn , teelen fterker en 
fchielijker voort, dan dezelfde foorten die in het wild 
leeven ; dus men kan vermoeden dat de voortteeling 
deezer dieren in het wild, fchoon zeekerlijk fterk, eg- 
ter zoo fterk niet zal zijn als in hunnen tammen flaac. 
Vermenigvuldigen zij fpoedig, zoo fterven zij ook fpoe- 
dig weg; de koude en de vogtighefd doet veele fterven; 
zij laaten zig door de katten opeeten , zonder zig te ver- 
dedigen , en de moeder zelve laat de jongen opvreeten , 
zonder 'er zig aan te ftooren ; ook doodt de vader dik- 
wijls de jongen; het is dan ook denklijk dat ’er in het 
wild veele door wilde diertjens en door roofvogelen 
zullen verflonden worden. Hoe ongevoelig zij fchijnen , 
vegten zij egter fomtijds om het wijfjen, omheteeten, of 
om de warmfte en zagtfte plaats te hebben , en als dan 
bijten de mannetjens eikanderen fomtijds dood. Zij zijn 
zeer mak en goedaartig , of liever onverfchiilig ; zij 
doen geen kwaad , maar gewennen ook aan niemand. 
Zij zijn vreesachtig, en op hec minfte gerugt gaan zij 
zig verbergen. Men zegt dat de rotten voor hun het 
huis verlaaten. 
Deeze diertjens worden gegeeten; zij zijn zoomalsch 
als konijnen, doch het vleesch van die, wtlke in hok- 
ken of tuinen opgevoed zijn, fmaakt niet beter dan dat 
van tamme konijnen; het is denklijk dat de wilde lek- 
ker er zullen wezen. 
HIT 
