IpS natuurlijke historie 
gelen , en het is opmerklijk dat de tweede vinger twee 
nagelen heeft, van welke de een gedeeltelijk boven en 
gedeeltelijk naast den anderen ftaat. 
De Bevers ( het mannetjen zoo wel als het wijfjen ) 
hebben aan hun agterfte vier beursjens, in hetwelk een 
zeker olieacbtig vogt afgefcheiden wordt, dat men Cas- 
toreun of Bevergeil noemt; dit vogt dient den Bever om 
’er zijn hair mede te heilrijken , waardoor voorgekoo- 
men wordt dat het door het water doorweekt en door- 
drongen wordt, waarom de Bever ook, fchoon in het 
water zwemmende, niet doornat wordt. 
De ftaert van den Bever is 2eer zonderling van maak- 
zel; hij fs zeer breed en omtrent eirond van gedaante, 
eindigende egter in eene punt, voorts zeer platen met 
fchubben bezet; maar van het lijf af tot omtrent een 
vierde van zijne lengte is hij met hair bedekt; deeze 
fchubben gelijken volkoomen naar visch- fchubben, waar 
tusfehen egter hairtjens itaan , maar die zeer dun ge- 
zaaid zijn; het dier draagt zijnen ftaert altoos plat, en 
naar agteren uitgeftrekt; de ftaert is niet zeer buigzaam; 
hij kan met denzelven op den grond flaan dat men het 
zeer verre kan hooren ; dus ilaat de Bever ook met den- 
zelven op het water; en in het zwemmen dient hij hem 
als een roer, en hij beweegt denzelven op en neder, of 
draait dien fchuinsch om zig te bellieren. De Bever heeft 
eene zeer dikke vagt van zeer zagt hair, dat kastanje- 
bruin van kleur en zeer glanzend is, bij fommige egter 
bruiner , bij andere bleeker , naar de verfchillende 
landen waarin zij woonen , en hoe meer Noordwaarts 
en 
