2lO natuurlijke HISTORIE 
mannetjen verkiest zig een wijfjen, bij welk het zig ge- 
trouwlijk houdt , en met welk het den herfst en den 
winter doorbrengt; op het eind van den winter krijgen 
de wijfjens jongen ; zoo dra de winter voorbij is , be- 
ginnen de mannetjens uittegaan, om van de nieuwe uit- 
fpruitfels van de lente gebruik te maaken : Zij koomen 
dan wel van tijd tot tijd weder in de hut, maar zij blij- 
ven er niet in woonen , en flaapen op een nestjen van 
bladeren of boom-takjens, dat zij zig hier of daar onder 
een kreuperbosch maaken ; de wijfjens woonen onder- 
tusfchen nog in de hut, en houden zig bezig met de 
jongen te zoogen, op te pasfen en op te voeden ; als zij 
haar volgen kunnen , gaan zij met hun wandelen , en 
lucht fcheppen , en brengen dan den zomer met hun aan 
het water en in de bosfchen door, tot den herfst, wan- 
neer zij weder bij elkanderen koomen ; maar zoo de 
overftroomingen hunne hutten om verre geworpen of 
hun werk befchadigd hebben , koomen zij weder vroeg 
bij malkanderen om bij tijds aan het bouwen te gaan. 
Ziet daar het leven van eene maatfchappij van Bevers 
het geheel jaar door; gelukkige dieren zoo zij niet tot 
vijand hadden den alles vermeesterenden mensch , 
die hen fleeds vervolgt, en het zoo verre gebragt heeft, 
dat zij nu nog maar zeer weinige plaatfen op den aard- 
bodem hebben, daar zij naar hunnen aart en hun in- 
ftinft kunnen Ieeven , en voor het overige genoodzaakt 
zijn eenzaam of in kleine gezinnen omtezwerven! 
Daar zijn plaatfen , welke de Bevers gaerne bewoo- 
nen . en daar zij eiken zomer weder koomen bouwen , 
fchoosi 
