BER. ZOOGENDB DIEREH# 2tt 
fchoon de menfchen hunne burgten telkens omverrö 
werpen, tot dat zij, eindelijk, deeze vervolging moede 
en door het verlies van verfcheiden hunner makker* 
verzwakt zijnde, eindelijk van woonplaats veranderen, 
en zig diep in de wildernisfen begeeven. Anders zul- 
len zij dikwijls drie , vier, of meer jaaren in hetzelfde 
meirtjen gaan woonen , doch dikwijls bouwen zij zig 
dan elk jaar nieuwe huizen; op andere tijden zullen zij 
een oud huis herftellen, en in hetzelve gaan woonen, 
en fomtijds bouwen zij een nieuw huis boven op of ter 
zijde tegens een oud huis en maaken de twee daken toe 
een, terwijl zij eene opening in den tusfchen -muur 
breeken, dan hebben zij een huis met twee vertrekken. 
Doch gebeurt het dat men hunne huizen niet alleen ver- 
ftoord heeft, maar dat ’er ook zoo veele van de inwoo* 
ners gedood of gevangen zijn , dat hunne maatfchappij 
al te zeer verzwakt is, dan blijft het klein getal, dat 
nog overfchiet, niet bij malkander , gaat uit een, vlugt, 
en elk hunner verbergt zig uit vrees in het een of am- 
der hol, leeft daar alleen, of met zijn wijfjen, gaat zij- 
ne kost voor zigzelven zoeken, en dan zou men niet 
zeggen dat dit dier , als het met zijne gelijken verza- 
meld is, zoo veel fchranderheid bezit; dit nu is het ge- 
val met de Bevers , die in Europa in bewoonde landen 
gevonden worden; nooit laat men hun rust en vrijheid 
om bij elkanderen te trekken , en zig met Verfehei- 
den gezinnen bij elkaêr neder te zetten, indien zij al 
eens zoo verre kwamen , dat zij aan het welken zoudei^ 
kunnen gaan, zou men hen wel ras ontdekkeu, en mid- 
o ft 
