212 NATUURLIJKE HISTORIE 
del vinden om hen alle te dooden of te vangen. Maar 
nooit kunnen zij zig dan zelfs in genoegzaam getal ver- 
zamelen. 
Het is opmerklijk dat ’er in hetzelfde land daar dee- 
ze maatfchappijen van Bevers zijn, ook andere gevon- 
den worden, die alleen op hun zelven leeven ; deeze 
Bevers noemt men Aard • Bevers of Hol • Bevers , ook 
wel Hermiten ; zij zijn gemaklijk te kennen; hunne vagt 
is vuil en het hair is hun op den rug afgefchuurd door 
het wrijven tegens de aarde; want zij leeven, als da 
Dasfen, in een hol of pijp onder den grond, en zij 
maaken dat hol fomtijds zoo diep, dat het meer dan hon- 
derd voeten lang is ; zij hebben geen huis noch voor- 
raad plaats ; zij woonen ook gaerne aan het water ; fom. 
mige zelfs graaven zig eene floot van enige voeten 
diepte, om bet water tot voor hun hol te leiden, en 
maaken dan hun hol zoodanig, dat het van het water 
naar binnen fchuinsch oploopt , opdat zij , als zij wil- 
len, buiten het water zouden kunnen zitten ; maar daar 
zijn ook van die Bevers, die vrij verre van het water 
binnens lands woonen. Wat is nu de reden dat die 
Bevers alleen leeven en zig niet bij die maatfchappijen 
voegen , die in hetzelfde land zijn ? Sommige zeggen 
dat zij gebreken hebben, die aan de andere Bevers mis- 
haagen, dat zij te lui zijn om mede te werken, en daar- 
om door de andere weggejaagd worden ; doch iemand 
die in die landen gewoond heeft daar de Bevers burg- 
ten bouwen, en zelfs zig op de vangst van die dieren 
heeft toegeiegd , geeft ’er deeze reden van , dat dee- 
ze 
