DER ZOOGENBE BIEREN, £*3 
ze eenzaam leevende Bevers door het een of ander on- 
geluk hunne wederhelft , hetzij dan het mannetjen het 
wijfjen , of het wijfjen het mannetjen, verloren heb- 
bende, zoo fterk daar over treuren, dat zij niet weder 
met eene andere willen paaren , en dat zij alleen gaan 
leeven tot zij eene andere gevonden hebben , die in het- 
zelfde geval is, en die ook zijne wederhelft verloren 
heeft, met welke zij dan paaren. Deeze verklaaring is 
natuurlijker dan te onderilellen dat zij om hunne 
luiheid weggejaagd worden, wijl veele van deeze her - 
miten zoo veel werk doen , dat men fomtijds gemeend 
heeft dat ’er eene kleine bende woonde, en wijl wij 
reeds bij verfcheiden andere dieren opgemerkt hebben 
dat de geene, die zig bij een enkel wijfjen houden, om 
het verlies van hunne wederhelft treuren. 
Hetgeen ik gezegd heb zal den Leezer zeekerlijk met 
verwondering voor dat fcbrander dier getroffen heb- 
ben. Daar zijn wel meer dieren, die in hunne handel- 
wijzen of huishouding veel flimheid vertoonen , gelijk 
wij zulks, onder andere, bij den Vos bij den Hond ge- 
zien hebben; maar welke andere dieren dan de Bevers 
werken in het gemeen met gemeen overleg aan eenen 
arbeid, die door veele te gelijk moet verrigt worden, 
en die verfchillen moet naar de gelegenheid der plaat- 
fen, en naar de middelen, die bij de hand zijn? Welkeen 
verwonderlijk inftïnct dat zoo veele dieren zig vereeni- 
gen om een dorp te bouwen, om een werk te verrig- 
ten, waartoe men zou zeggen dat een te vooren over- 
legd plan behoorde 1 Ook hebben de inwooners van de 
O 3 lan- 
