214 natuurlijke historie 
landen daar zij zig bevinden veel eerbied voor den Be- 
ver om zijne fchranderheid. Dezelfde man , van wel- 
ken ik hier boven fprak , verhaalt dat iemand , die 
nieuwling in dat land was aangekoomen , door een 
bosch, digt bij een meirtjen, gaande, eenen Bever ont- 
inoetede , die met een ftuk hout op zijnen fchouder , 
«aar het water gong. Zoo als de Bever hem zag, leg- 
de hij zijn hout neder, gong op zijn agterfte zitten, en 
fchreeuwde als een klein kind. De man , de Bevers 
niet kennende, en hem misfehien voor wat meer dan 
een dier aanziende, ftond ftil , en zeide tot hem in 
zijne eenvoudigheid ; Schrei maar niet , arm fchepzel , 
ik zou u om al de waereld geen kwaad willen doen : neem 
dan uw brandhout maar »p , en gaa naar huis aan uw 
werk. Hij verzeekert dat hij een knegt gehad heeft , 
dien hij nooit kon overhaaien om bever -vleesch te 
proeven, omdat hij verzeekerd was, zeide hij, dat het 
iitmrde menfehen waren. Belagchelijk denkbeeld , dat , 
omdat een dier met een wonderlijker inftinft , of, als 
men wil, met meer fchranderheid begaafd is dan wij 
bij andere dieren zien, dat, zeg ik, daaruit zou vol- 
gen, dat het een mensch is, dat in een dier veranderd 
zou zijn , 't welk tegens alle gezonde reden ftr-ijdt. 
Doch zoo is ’s menfehen verftand , als hij niet door 
opvoeding en door overdenking geleerd heeft naar ge- 
zonde beginzelen en regelen te redeneeren, en alleen 
de waarheid te zoeken ; dan kan men zig eindelijk niet 
binnen de paaien der waarheid houden, dan wil men 
$jl?s wat verwondering baart, nog wonderbaarlijker 
maa- 
