DER ZOOGENDE DIEREN. zif 
nier te worden in hun ligt , al? in andere van hun ge- 
flacht, terwijl men wederom met even veel zeekerheid 
kan beweeren dat de Bevers van volgende tijden , wel- 
ke hunne omftandigheden zijn mogen, altijd zulke en 
nooit betere huizen of dorpen zullen bouwen dan zij 
nu doen. Ziet daar het onderfcheid tusfchen dat dier, 
dat nu door de werking van zijn inllinft zoo vernuftig 
toefcbijnt, en den menseb , tusfchen eene ingefchapen 
aandrift om iets te doen , en de reden of het mensch- 
lijk verftand. De Bever bouwt niet door eene konst, 
die hij heeft aangeleerd, hij brengt die mede ter wae- 
reld; de jonge Bever, die voor het eerst aan het bou- 
wen gaat, bouwt zoo goed als de oude, die het jaaren 
lang gedaan heeft, gelijk een vogel, die voor het eerst 
zal broeden, zijn nestjen even zoo goed maakt als zijna 
moeder , die reeds meermaalen gebroed heeft , en het 
is ontwijfelbaar of de Bevers , die in Europa zijn, en 
die nooit eene Bever -hut of een burgt van andere Be- 
vers gezien hebben , zouden , zoo men hun eens toe- 
liet op eene afgelegen plaats bij elkanderen te koo- 
men en eene burgt te bouwen , het eveneens) aanleg- 
gen, en even zoodaanig eene burgt maaken , als de Be- 
vers in Noord Amerika. 
Het gebeurt ook fomtijds dat de Bevers wel toonen 
niet te redeneeren, want men heeft gezien dat zij hun- 
ne burgt bouwden in een’ vijver daar zulk eene 
febaarsebheid van voedzel was, dat zij alle van honger 
flierven , of in eene die in eene laagte was , daar zij 
geheel ovexftroemd wierd, wanneer zij verpligt waren 
O 5 een 
