220 natuurlijke historie 
vlugten. Als men het water niet kan aftappen, en het* 
zelve bevrozen is, Haat men ook wel het ijs aan Huk- 
ken , en zet netten onder hetzelve, men jaagt dan de 
Bevers uit hunne huizen , die terftond in het diepst 
van het water vlugten , en zig in de netten verwarren ; 
aan die netten zijn touwen vast gemaakt , die op den 
oever aan Hokken zijn gebonden met een fcbelletjen ’er 
aan ; als deeze Hokken door den Bever , die in het net 
is en niet nalaat te fpartelen , bewoogen worden , 
geeft het klinken van het fchelletjen den oppasfer te 
kennen dat ’er een Bever in het net is, want hij moet 
’er niet lang in gelaaten worden , wijl hij weldra met 
zijne fcherpe tanden het net verfcheuren zou. Men 
hakt ook wel bijten in het ijs , waarin men biezen fleekt 
om niet van de Bevers gezien te worden, en als zij met 
den kop boven koomen om adem te haaien, Haat men 
hen met een bijl dood. Men weet ook foorten van fui- 
ken te maak en om de Bevers te vangen ; men kan hen 
eindelijk ook met den elgerfleeken, of met ijzeren haa- 
ken uit hunne holen haaien, waaruit men hen ook wel 
met honden of met rook uitdrijft. 
De Bever kan , als hij jong gevangen wordt, tam ge* 
maakt worden; dan is bet een goedaartig dier, dat wel 
niet zeer vriendlijk is , maar ook niemand beledigt , 
niet zoekt weg te loopen, en zig ook wel gewent zijnen 
meester te volgen ; men zegt dat men hen in Amerika 
tot de vischvangst kan afrigten. 
De Bever wordt gegeeten , fommige zeggen dat het 
vleesch zeer lekker is , voornamelijk als hij op jonge 
fpruit- 
