225 NATUURLIJKE HISTORIE 
nen, x$ zeer groot en aanmerkenswaerdig. Als zij door 
de jagers vervolgd worden , verhaten zij haare jon- 
gen niet dan in den uiterften nood , en draagen die me- 
de - Als men de jongen wegneemt zonder de moeders 
leed te doen , klaagen zij , en fchijnen zeer bedroefd en , 
als de jagers dezelve mede neemen, volgen zij hen van 
verre, en roepen haare jongen geftadig, en als men die 
nederlegt , koomen zij dezelve terftond haaien. Een rei- 
ziger verhaalt dat hij eens eene moeder haare jongen 
ontnoomen had, en dat hij agt dagen daarna, weder op 
dezelfde plaats koomende, de moeder aldaar in de groot- 
fte droefheid vond liggen; hij doodde haar zonder dat 
zij enige beweeging maakte om te vlugten Op eenen 
anderen dag ontmoetede hij een wijfjen ilaapende met 
haar jong; zoo dra zij hem gewaar wierd , deed zij haar 
best om het wakker te maaken en de vlugt te doen 
neemen, maar, toen dit niet gelukken wilde, nam zij 
eenen van zijne agterpooten tusfchen haare tanden , .en 
lolde het als een fteen naar zee. 
De Zee- Otters eeten allerleie visfcheu , kreeften, 
mosfelen en andere fchulpvisfchen , flakken, polijpen 
en zee. katten, die ook eene foort van zee -polijpen 
zijn, welke zij, als de zee ftil is , op ondiepe fteenach- 
tige gronden gaan opzoeken; zij eeten zelfs vleesch , 
doch niet zoo gaerne als visch ; dezelfde reiziger heeft 
gezien dat een Zee -Otter eenen van zijn geilacht opat, 
welken hij hem had voorgeworpen. Als zij niet anders 
hebben eeten zij ook zee -wier. 
De Zee Otters onthouden zig in de zeeën en aan de 
zee- 
