DER % O OGENDE DIBr EN> 
2 35 
Otter ’er uit jaagen en , wanneer zij met hem aan het 
vegten zijn , fchiet hij toe en fteekt , met eeoe lange 
fpeer niet eene ijzeren punt , waarmede hij gewapend 
is , den Otter dood. Men zet ook wel netten of fuiken 
aan de opening van het gat, waaruit men dan deu Otter 
door de honden in dezelve laat jaagen. Men heeft eens 
eenen Otter in eene fuik gevonden , die tot het van- 
gen van visch was uitgezet , met eenen leevenden 
fnoek bij hem, dien hij had nagejaagd. De Otter was 
verdronken eer hij den tijd gehad had om de teentjens 
van de fuik zoo verre aan flukken te bijten dat hij ’er 
uit konde hoornen. Wanneer de jagers aan het fpoor 
bemerken dat de Otter in den nagt uit de rivieren naar 
binnen naar de vijvers of poelen hoornen om daar te 
visfehen, gaan zij ’s nagts op de loer zitten tot zij over- 
loopen, om hen dan te fchieten. 
Deeze wijze van Otters te vangen gefchiedt om het 
vleesch zoo wel als om de huid; hetvleesch is, raauw 
zijnde , onaangenaam van geur , maar wordt , gebraa- 
den zijnde, gegeeten ; het is egter grof, en taai en 
fiiwakt vischachtig; de vagt , fchoon op verre na niet 
zoo fchoon als die van den Zee -Otter , is een zeer 
fraai boot; men gebruikt het tot moffen en mutfen, tot 
randen van pelfen en mantels. 
De Rivier- Otter is een fchuw- en wild dier, maar 
het is ontwijfelbaar dat het zeer wel getemd en mak 
gemaakt kan worden. In een zeker klooster te Autun 
had men eenen jongen Otter opgevoed en tam gemaakt- 
men had hem eerst met melk opgekweekt, en hem ver. 
vol- 
