DER ZOOGENDE DIEREN* 
241 
Dit diertjen is zeer fchuuw voor menfchen; zoodra 
het iemand gewaar wordt, begeeft het zig j n z jj n hol, 
dat gemeenlijk in den water -kant is, en welks ingang 
onder water is ; aldaar onthoudt het zig den geheelen 
tvinter; maar als het ijs weg is, koomt het op de opper- 
vlakte van het water zwemmen en fpeelen ; het kan niet 
hard loopen ; het kan vrij lang onder water blijven * 
maar moet egter telkens weder boven koomen om adem 
te haaien, zoo dat het, als het in visch- fuiken ge* 
kropen is , of in netten verward geraakt , verdrin- 
ken moet. Men hoort het dikwijls met den fmoel , 
als een eend, in het water kletteren , wanneer het zij. 
nen fnoet in den bek vat. Als het getergd wordt, laat 
het een zwak fluitend geluid hooren en kan gevaarlijk 
bijten ; het heeft groote vijanden aan den Meirval en 
den Snoek, die veele van die diertjens opvreeten; de 
iaatile verkrijgt daardoor eenen zoo fterken rouskus> 
reuk, dat hij niet meer goed is om gegeeten te wor- 
den. 
De Muskus rot leeft van infekten > wormen, vis- 
fchen en ook van wortelen, voornamelijk van de plant 
kalmus genaamd , die aan het water groeit. Zijn hair 
zou zeer goed zijn om tot het maaken van vilt voor 
hoeden te gebruiken, indien men dit diertjen in menigte 
bekoomen konde ; daar wordt evenwel handel mede ge- 
dreven. Men kan het dier eeten, als men den muskus» 
reuk ’er-uit laat trekken. Het is opmerklijk dat de in- 
gewanden van dit dier ilerk naar zwavel ruiken , zelfs 
als zij versch zijn. Hst woont in Laplanden ilusland. 
II* DliSI ■■ * Q Dï 
