B 4 S NATUURLIJKE historie 
den de rotten en muizen en vreeten die op, waarom de- 
zelve zig wegpakken uit de huizen daar deeze veldrot- 
ten zig ophouden ; ook bijten zij de hoenderen dood. Zij 
zijn de fchadeiijkfte van alle rotten en muizen in de 
velden , huizen en fchuuren. In het veld eeten zij ko- 
ren en vrugten en verflinden de lampreitjens, de jonge 
patrijsjens en ander klein gevogelte; in den herfst be- 
geeven zij zig met troepen naar de fchuuren, daar zij 
het ftroo Huk bijten, veel graan verflinden en het ove- 
rige met hunne vuiligheid befmetten; zij doen ook zeer 
veel kwaad en overlast in de huizen daar zij zig eens 
ingekwartierd hebben ; zij werpen in de kelders bergen 
van aarde op, breeken door gemetfelde muuren henen 
bijten linnen en klederen aan ftukken , en rooven 
’• na S ts het gevogelte weg; in de bovenfte verdiepingen 
zullen zij zig niet begeeven, maar blijven altoos bene- 
den; het is zeer moeijelijk hen uitteroeijen, want het 
zijn zeer fterke, ftoutrnoedige en kwaadaartige dieren, 
welke de katten niet gaerne aantasten en die zig fterk 
verweeren, als men ben wil vangen; hunne beet is zelfs 
gevaarlijk en gendest niet gemaklijk; zij koomen ook 
niet ligt in de vallen en aan lokaas met vergift ver- 
mengd; men kan hen nog bet best daartoe verleiden met 
fpek, fuiker wortel en gebraden ajuin. Jn fommige 
plaatfen in Duitscbland zijn deeze dieren fomtijds in zoo 
groote menigte in de huizen geweest, dat zij verbaazen- 
de fchaden aanregteden , gelijk te Quedlimburg, daar zij 
^nhet jaar 1778 eerst met een wagen vragt met zooden 
van den Hartz, een berg in de nabuurfchap, gebragt 
zijn. 
