DER ZOOGENDE DIEREN. 2 «ft 
dige befchrijving zoude behoeven; hij heeft een lang- 
wsrpigen kop, puntigen fmoel , het onderst kaakbeen 
korter dan het bovenfte, groote oogen, groote, breeda 
kaale ooren; hij kan zijn lijf zeer lang uitrekken, maar 
fils hij in zijne gewoone geftalte zit , fchijnt hij kort, 
naardien hij zijn rug dan rond gebogen houdt; hij heeft 
baardknevels en even zoo veele tanden als de twee 
voorige diertjens , gelijk ook zoo veele teenen ; zijn ftaert 
is lang , bijna geheel kaal en met fchubbetjens bedekt , die 
op ringetjens ftaan , welke om de ftaert loopen ; het 
wijfjen heeft zes borsten op den buik en vier op de borst, 
doch bij fommige heeft men een of twee minder gevon- 
den. De Rot is zwartachtig asebgraauw van kleur van 
boven, en ligt asebgraauw of grijs van onderen; men 
vindt egter verfcheidenheid in derzelver kleuren; daar 
zijn bruine, andere die bijna zwart zijn ; andere zijn 
rosfer «n andere grijzer; daar zijn ook bonte met witte 
en graauwe vlekken; ook vindt men geheel witte; dee- 
ze hebben roode oogen, gel ijk de witte muizen; witte 
konijnen en andere geheel witte dieren hebben; doch 
deeze witte rotten fchijnen wederom graauwe of bruine 
jongen voorttebrengen, ten minften in gemaatigde lucht- 
ftreeken, gelijk men daarvan de bevinding gehad heeft. 
Zoodanig is de Rot, dien wij in onze buizen vangen; 
maar is die Rot niet veranderd zedert hij in de woonin- 
gen'der menfehen is gaan huisvesten? en welke was de 
gedaante van den wilden Rot? Dit is niet gemaklijk te 
zeggen, wijl men, zoo verre ik weet, geene andere van 
deeze dieren dan onze gemeene huis - rotten vangt. Ik 
zal 
