SS© NATUURLIJKE HISTORIE 
weder los voor hij hem gedood beeft of zelfs bet leves 
heeft verloren; maar de hond is hem veeltijds te gaauw, 
vat hem in zijn fprong van agteren en bijt hem dood. 
Hij zal zelfs een paerd aantasten en men heeft een voor- 
beeld gezien dat een Hamfter, die getergd wierd van 
een’ man die te paerd zat , het paerd naar de keel fprong 
en ’er met zijne fcherpe tanden aan bleef hangen. Als 
twee Hamfters elkanderen zoo ontmoeten dat zij elkair 
niet ontwijken kunnen, vegten zij onvermijdlijk , en 
wel tot een van beiden dood is, die dan van den 
anderen wordt opgevreeten. Deeze gevegten gefchie- 
den zelfs tusfchen de mannetjens en de wijfjens ; ja zelfs 
als het mannetjen bij het wijfjen in baar hol is om te paa- 
ren en de weinige dagen dat die tijd duurt over zijn , 
zou zij hetzelfde lot van hem ondergaan , zoo zij niet 
de voorzigtigheid had van hem te ontwijken, of, zoo 
zij de fterkfte is, hem te dooden. Als men Hamfters bij 
pialkanderen opfluit , vermoorden zij elkaêr tot ’er maar 
een overblijft; wordt de Hamfter in zijn bol aangegre- 
pen, zoekt hij zig eerst door graaven te redden; het 
wijfjen laat dan haare jongen in den loop en graaft zig 
metgroote gaauwigbeid in; de jongen zoeken hetzelf- 
de te doen , als zij reeds groot genoeg zijn ; een volwas- 
fen mannetjen zal ftout genoeg zijn om, den graaver, 
als hij niet op zijne hoede is, te gemoet te fpringen en 
met zijn tegenweer genoeg te doen te geeven. 
De vijanden van den Hamfter zijn voornamelijk de 
roarters, de bugtfing en eene foort van wezel , de Ti- 
geriltis genaaid , die hem in zijn hol opzoeken , dop* 
den 
